Aranżacja tarasu, która zmienia wszystko

Gdy taras jest większy, pojawia się pokusa, by wstawić tam masywne meble ogrodowe. Ale zanim to zrobisz, pomyśl o gościach na noc. Właśnie wtedy sprawdza się mebel, który jest nie tylko siedziskiem, ale też sprytnym schowkiem. Na przykład kanapa z funkcją spania to genialne rozwiązanie na ciepłe letnie noce. Wybierz model z tapicerką welurową, która jest nie tylko miła w dotyku, ale też odporna na warunki atmosferyczne, jeśli jest odpowiednio impregnowana. Pamiętaj tylko, by na zimę chować ją pod pokrowcem. Ja swoją kanapę ustawiam pod ścianą, żeby chronić ją przed deszczem. Do tego stolik kawowy z blatem z technorattanu i kilka poduszek na ziemi dla dzieci. Nagle taras zamienia się w strefę relaksu, gdzie można spędzić cały dzień. A wieczorem, po rozłożeniu, mebel służy jako dodatkowe łóżko dla gościa. To ogromna oszczędność miejsca w domu.

Kuchnia to kolejny front, gdzie można sporo zaoszczędzić bez utraty funkcjonalności. Zamiast drogich szafek na wymiar, kupiłam zestaw otwartych półek z Ikei za pięćdziesiąt złotych i pomalowałam je białą farbą z odzysku od sąsiadki. Blat z litego drewna? Nie, położyłam grubą sklejkę i pokryłam ją olejem do drewna – wygląda jak marzenie, a kosztowało mnie trzydzieści złotych. Garnki i patelnie znalazłam na pchlim targu, a sztućce w komplecie za dziesięć złotych u starszej pani, która sprzątała strych. Jak tanio urządzić mieszkanie w kuchni? Zainwestuj w dobre oświetlenie punktowe – taśma LED pod szafkami za piętnaście złotych zmieniła całe pomieszczenie. Jedynym problemem był brak miejsca na przechowywanie, ale rozwiązałam to, montując magnetyczny pasek na noże i haczyki na kubki. Teraz każdy centymetr ściany pracuje dla mnie, a ja nie muszę martwić się o bałagan.

Gdy przyszli pierwsi goście na noc, okazało się, że kanapa z funkcją spania to za mało – potrzebowali też miejsca na walizkę. Wtedy wymyśliłam, żeby kącik kawowy połączyć z ławką pod oknem. Na siedzisku z pianki o grubości 10 cm kładę poduszkę, a pod spodem trzymam koc i dodatkowy materac gościnny. Rano ściągam wszystko, stawiam na blacie ekspres i parzę kawę dla dwojga. Goście chwalą, że mają widok na ulicę, a ja oszczędzam metry.

Kiedyś myślałam, że wersalka to relikt przeszłości, ale na poddaszu sprawdza się znakomicie. Mam jedną w pokoju gościnnym, pod samym skosem, gdzie wysokość to ledwie 150 cm. Wersalka jest niska, więc można na niej usiąść bez uderzania głową w sufit, a rozłożona tworzy płaską powierzchnię nawet 200 cm. Co ważne, wersalka często ma wbudowany pojemnik na pościel, co na małej przestrzeni jest na wagę złota. Polecam też modele z tapicerką welurową, bo łatwo je wyczyścić, a na poddaszu, gdzie kurz lubi się osadzać, to spore ułatwienie. Tylko nie kupuj wersalki z cienkim materacem. Minimum 12 cm pianki, bo inaczej poczujesz każdą listwę.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam zdjęcie prowansalskiej kuchni z lawendą w glinianym garnku i lnianymi firanami, pomyślałam: to jest to. Ale rzeczywistość bywa inna. W moim mieszkaniu w bloku z wielkiej płyty każdy detal musiałam dopasować do skromnych metrów. Wnętrza w stylu prowansalskim nie wymagają pałacowych przestrzeni. Wręcz przeciwnie – ich urok tkwi w prostocie i funkcjonalności. Klucz to wybór odpowiednich mebli i dodatków, które nie przytłoczą małego pokoju. Postawiłam na jasne ściany, naturalne tkaniny i meble z widocznymi słojami drewna. I choć początkowo bałam się, że efekt będzie zbyt rustykalny, szybko się przekonałam, że prowansja to przede wszystkim światło i spokój.

W salonie długo walczyłam z kanapą. Chciałam, żeby była wygodna dla gości na noc, ale nie mogła zajmować pół pokoju. Wybór padł na kanapę z funkcją spania z mechanizmem DL. Ten typ rozkłada się do przodu, więc nie trzeba jej odsuwać od ściany. Tapicerka welurowa w kolorze ecru – brudzi się? Owszem, ale welur łatwo czyścić wilgotną szmatką. Do tego dwie poduszki w lawendowym odcieniu i pled z bawełny organicznej. Kiedy przyjeżdża rodzina, rozkładam kanapę i mam dodatkowe łóżko z pełnowymiarowym materacem. Bez skomplikowanych składaków czy wersalki, która po latach trzeszczy. Mechanizm działa płynnie, a ja nie muszę chować koców do szafy.

Nie zapominajmy o detalach, które tworzą klimat. W prowansalskich wnętrzach królują naturalne materiały: drewno, kamień, len, bawełna, wiklina. Unikam plastiku i sztucznych połysków. Na parapecie stoją gliniane doniczki z lawendą i rozmarynem. Zasłony uszyłam samodzielnie z grubego lnu – opadają miękko, nie zbierają kurzu jak tiule. Na stole leży cerata w kratkę, a na niej dzbanek z ceramiczną polewą. Każdy przedmiot ma swoją historię. Nawet zwykły kosz na pranie z wikliny dodaje wnętrzu charakteru. Prowansja uczy cieszyć się z małych rzeczy i nie bać się niedoskonałości.