Jak zaaranżować mały balkon, żeby nie zwariować od metrażu

Zastanawiałam się długo nad tapicerką, bo w salonie tapczan jest meblem, który przyciąga wzrok. Postawiłam na tapicerke welurowa w odcieniu musztardowym, która dodaje wnętrzu charakteru i jest przyjemna w dotyku. Welur sprawdza się, bo nie mechaci się jak aksamit, a przy tym jest łatwy do czyszczenia. Gdy rozleję kawę, wystarczy wilgotna ściereczka z delikatnym detergentem, a plama znika bez śladu. Wybrałam materiał o podwyższonej odporności na ścieranie, przynajmniej sto tysięcy cykli Martindale’a, co gwarantuje, że tapicerka nie starte się w miejscach, gdzie siadam. Wersalka, którą miałam wcześniej, miała welur gorszej jakości i po dwóch latach zrobiły się przetarcia na siedzisku.

Zamiast wykładziny dywanowej położyliśmy korek na podłodze w całym mieszkaniu. To materiał izolujący akustycznie i cieplnie, a do tego przyjemny dla bosych stóp. W korytarzu mamy płytki z odzyskanego kamienia, które ktoś wyrzucił podczas remontu kamienicy. Pomalowaliśmy je olejem konopnym, żeby nie chłonęły wilgoci. Ściany w łazience pokryliśmy mikrowłóknem z recyklingu, które wygląda jak tynk wenecki. Kosztowało tyle samo co standardowa farba, ale nie wydziela lotnych związków organicznych.

Zauważyłam, że wiele osób myli tapczan z wersalką czy rozkładaną kanapą. Różnica polega na tym, że tapczan ma zazwyczaj prostszą konstrukcję, bez podłokietników, i często służy jako łóżko na stałe, podczas gdy wersalka to bardziej tymczasowe rozwiązanie. W moim przypadku tapczan pełni funkcję sofy w ciągu dnia, a wieczorem zamienia się w wygodne łóżko dla dwojga. Szerokość stu czterdziestu centymetrów wystarcza, by dwoje dorosłych mogło spać wygodnie, a długość dwustu centymetrów sprawia, że nawet wysocy goście nie wystawiają stóp. Kiedyś gościłam kolegę mającego metr dziewięćdziesiąt wzrostu i tapczan okazał się dłuższy od standardowego łóżka, które miałem w sypialni.

Samo siedzisko wybrałam z tapicerką welurową, bo wydała mi się przyjemniejsza w dotyku niż szorstki poliester. Kolor musiał być jasny, żeby nie ściemniać małej przestrzeni. Dobrze, że zdecydowałam się na welur, bo przy codziennym użytkowaniu i wystawieniu na słońce trzyma kolor lepiej niż bawełna. Co kilka dni przecieram go wilgotną szmatką i wygląda jak nowy. Pod spodem zamontowałam stelaz listwowy, który zapewnia cyrkulację powietrza i zapobiega pleśnieniu, co jest ważne przy balkonie bez pełnego zadaszenia. Gdyby nie on, materac szybko by się zepsuł od wilgoci.

Ogrzewanie to osobna historia. Zamiast grzejników żeliwnych postawiliśmy na maty na podczerwień pod podłogą. Działają jak słońce - ogrzewają przedmioty, a nie powietrze. Rachunki spadły o 40% w porównaniu do starego mieszkania. W lecie używamy wentylatora sufitowego z naturalnego drewna, który miesza powietrze bez klimatyzacji. Jedyny problem to suche powietrze zimą, ale poradziłyśmy sobie z tym ceramicznymi naczyniami z wodą na kaloryferach.

Nie każdy ma miejsce na duży mebel. Czasem strefa relaksu w domu to po prostu kącik z pufem lub materacem na podłodze. Ale uwierz mi, nawet taki minimalistyczny zestaw może działać cuda, jeśli dodasz do niego odpowiednie oświetlenie. Ja postawiłam na lampę podłogową z ciepłym światłem i regał z książkami. Gdy przyjeżdżają znajomi, rozkładam materac piankowy na stelazu listwowym, który chowam za szafą. To nie jest wygodne na stałe, ale na jedną czy dwie noce wystarcza. Kluczowe jest, by mebel był wielofunkcyjny – sofa z funkcją spania to podstawa, ale warto też pomyśleć o składanym stoliku.

Największym wyzwaniem w małym mieszkaniu jest przechowywanie pościeli, koców i poduszek, zwłaszcza gdy goście pojawiają się niespodziewanie. Tutaj z pomocą przyszło lozko z pojemnikiem na posciel, które wkomponowano w konstrukcję tapczanu. Pod materacem znajduje się przestronna skrzynia, gdzie mieszczą się dwie kołdry, cztery poduszki i zapasowa narzuta. Nie muszę już trzymać pościeli w szafie w przedpokoju ani w plastikowych pojemnikach pod łóżkiem. Pojemnik jest łatwo dostępny, bo wystarczy unieść materac za pomocą amortyzatorów, a nie trzeba go całkowicie zdejmować. To szczególnie ważne, gdy tapczan stoi przy ścianie i nie ma miejsca na manewrowanie.

Kiedyś myślałam, że balkon to tylko miejsce na suszenie prania. Teraz wiem, że przy odrobinie kombinowania można zrobić z niego prywatny salon. Wystarczy kilka poduszek, lampiony solarne i mata bambusowa na podłodze. Wieczorami zapalam świece i czytam książki przy blasku lampki solarnej. Nawet deszczowe dni nie są straszne, bo nad balkonem naciągnęłam markizę, która chroni przed wodą. Gdyby nie te drobne zmiany, nadal siedziałabym w środku przed telewizorem. A tak mam wrażenie, że mieszkam w większym mieszkaniu, bo balkon stał się przedłużeniem salonu.

W salonie stanęła kanapa z funkcją spania, która jest sercem ekologiczne wnętrza. Wybrałyśmy model z tapicerką welurową w kolorze butelkowej zieleni. Welur to poliester z recyklingu, więc nie obciąża środowiska jak nowa bawełna. Mechanizm DL działa płynnie, ale trzeba przyznać, że składanie pościeli codziennie wieczorem to mały rytuał, do którego trzeba się przyzwyczaić. Pod spodem jest schowek na trzy koce i dwie poduszki. Kanapa ma stelaż listwowy z buku, co daje kręgosłupowi odpowiednie podparcie podczas snu. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 nie odkształca się po roku użytkowania.